“โหรวโหรว เธอแค่พิงมา ไม่เป็นไรหรอก” จิ่งเป่ยเฉินรู้สึกซาบซึ้งแปลก ๆ ที่โหรวโหรวกังวลเกี่ยวกับตัวเขา
แต่เขาจำไม่ได้เลยจริง ๆ ว่าทำร้ายร่างกายตัวเองแบบนี้ ทั้งยังอยู่ในห้องนี้อีก เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
“ไม่เอาหรอก”
บิ๊กบอสเริ่มทำอะไรไม่ถูก รู้สึกทุกข์ใจแปลก ๆ ที่คอของภรรยาตัวเองเกร็งแบบนั้น ดูก็รู้ว่าเป็นท่าที่ไม่สบายแน่ ๆ เขาเลยทำได้แค่ปล่อยเธอไป ให้หัวของเธอพิงที่แขนของเขาแทน
อันโหรวหลับตาลงในอ้อมแขนของเขา มันยังมีกลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ อยู่บนตัวเขา แต่มันก็ทำให้ตัวเธอนั้นรู้สึกสบายใจ กลิ่นอายที่คุ้นเคยของเขาแบบนี้ช่วยให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย
เธอคิดอยากจะหลับมากจริง ๆ แต่เธอก็รู้สึกว่าตัวเองนอนไม่หลับแล้ว
นั่นเป็นเพราะว่าเธอหิว
ถ้าหากถูกจิ่งเป่ยเฉินรู้ว่าเมื่อคืนเธอไม่ได้กินอะไรเลย มีหวังเธอได้ถูกดุอีกแน่ ๆ
แต่ตอนนี้มันเช้าอยู่ ฟ้ายังไม่สว่างดี แต่เริ่มหิวแล้วสิ ทำยังไงดี?
นอนต่อ นอนต่อเลยละกัน!
เวลานอนจะไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น!
เวลานอนจะไม่รู้สึกหิวอะไรอีกด้วย
จ๊อกกกกก
สักพักเสียงท้องของอันโหรวก็ดังขึ้น
