“แบบนี้จะได้ยังไง พี่เฉินเมาขนาดนี้ ไม่แน่อาจจะอาเจียนก็ได้ พี่สะใภ้กลับไปก่อนเถอะ! พี่เฉินคงไม่อยากให้พี่ดูแลเขาจนดึกโดยไม่ได้พักผ่อนหรอก” ตอนนี้ฉีเซิ่งเทียนอยากจะตบปาก ตัวเองให้ตายจริง ๆ
รู้ว่าภายในห้องนอนโรงแรมมีฉากแบบนั้นขึ้น เขาจะไม่มีทางพูดว่าหาพี่เฉินเจอก่อนอย่างเด็ดขาด ใครจะไปรู้ว่าจิ่งเป่ยเฉินผู้ที่ควบคุมตัวเองได้จะไปมีเซ็กซ์หลังดื่มจนเมา
และสิ่งที่แย่ไปมากกว่านั้นก็คือไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครด้วย
เขาจะต้องหาให้ได้ พี่เฉินฟื้นขึ้นมาจะต้องถามให้ได้
ถ้าหากว่าเขายังมีสติ
“นายให้ฉันกลับไป ฉันก็ไม่สบายใจ” อันโหรวนั่งลงที่ข้างเตียง ก่อนจะยื่นมือไปจับที่หน้าผากเขา ดีที่ไม่มีไข้ ดีมาก
ฉีเซิ่งเทียนเห็นท่าทางของเธอเกือบจะทำหน้าที่อย่างซื่อสัตย์ คนที่ทำผิดไม่ใช่เขานะ!
แต่ว่าทำไมเขาถึงเกิดความกลัวขึ้นมา!
กลัวมากจริง ๆ
ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนไม่ใช่ว่าจะดีกันได้ง่าย ๆ ลูกก็ไม่อยู่แล้ว ตอนนี้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก นี่มันแย่ลงกว่าเดิม!
อันโหรวสังเกตเห็นว่ามีรอยแดงที่ไหล่ของเขาจึงค่อย ๆ เปิดผ้าห่มออก มองแผ่นหลังที่ดูเหมือนถูกเล็บแมวข่วน ใบหน้าของเธอย่นเล็กน้อย “เกิดอะไรขึ้น?”
