“ช่วงนี้ดูพี่เฉินอารมณ์ไม่ค่อยจะดีถูกไหม? หลังจากนั้นอาจจะไม่สบายได้ ฉันก็เลยพาเขาไปนวดขูดหลังมาเมื่อตอนบ่ายไง!”
“นวดขูดหลังเป็นแบบนี้เหรอ?” อันโหรวมองไปที่แผ่นหลังของจิ่งเป่ยเฉินอย่างเจ็บปวด บนนั้นมีรอยแดงเป็นจ้ำ ๆ ดูแล้วน่ากังวลจริง ๆ
“พี่สะใภ้เองก็ฉลาดดี ปิดบังพี่ไม่ได้หรอก เพราะพี่เฉินเองไม่ได้ดูแลพี่ให้ดีก็เลยโทษตัวเองตลอด เขาซ่อนตัวอยู่ในห้องและทำร้ายตัวเอง…..” ฉีเซิ่งเทียนเอ่ยช้า ๆ
เขาหาวิธีอื่นไม่ได้แล้วจริง ๆ ทำได้เพียงขายพี่เฉินของตัวเอง
ทำร้ายร่างกาย?
เขามองจิ่งเป่ยเฉินเป็นคนเย่อหยิ่งหาที่เปรียบไม่ได้แบบนั้นตลอด นอกจากเรื่องนี้เรื่องอื่น ๆ ก็ดูเหมือนจะเฉยเมย
ไม่คิดว่าเขาจะโทษตัวเองถึงขั้นลงไม้ลงมือทำร้ายตัวเอง
เธอวิตกกังวลและเจ็บปวดหัวใจอย่างมาก ก่อนจะกัดริมฝีปากล่างของตัวเองและมองไปที่รอยแผลบนแผ่นหลังของเขาอย่างเจ็บปวด
เธอลุกขึ้นและเดินออกไป ก่อนจะพูดขึ้นว่า “นายพลิกตัวเขาที นอนแบบนี้มันไม่สบาย”
ฉีเซิ่งเทียนมองเธอและถามด้วยความเป็นห่วงเล็กน้อย “พี่สะใภ้บนหน้าอกของเขายิ่งเป็นรอยอย่างชัดเจน พี่อยากจะเห็นจริง ๆ เหรอ?”
