หรือว่าพี่เฉินรู้ตัวเองว่าเมามากแล้วเลยไม่สามารถกลับไปหาพี่สะใภ้ได้ เพราะงั้นเลยหาโรงแรมเพื่อพักสักคืนอย่างนั้นเหรอ?
“พี่สะใภ้ พี่เฉินอยู่ที่โรงแรมนั่วเทียน เขาอาจจะเมามากเกินไป พี่สะใภ้รออยู่ที่บ้านเถอะ อีกเดี๋ยวผมจะพาเขากลับไปที่บ้านให้!” ฉีเซิ่งเทียนปิดโน้ตบุ๊กทันที
อันโหรวได้ยินคำว่าเมาจากฉีเซิ่งเทียน ก็ไม่ได้แปลกใจอะไร บางทีเขาอาจจะกินเพื่อระงับอารมณ์ที่จะปลดปล่อยออกมา
แต่การที่เมาแล้วไม่กลับบ้านนี่…..
“เดี๋ยวฉันไปเอง นายไม่ต้องไปหรอก” ในที่สุดเธอก็ก้าวเท้าลงบันไดไป
“พี่สะใภ้ พี่ไม่ต้องไปหรอก! พี่ต้องพักผ่อนและดูแลตัวเองให้ดี ๆ ถ้าหากพี่เฉินรู้เรื่องเข้า ผมตายแน่ อีกอย่างพี่เฉินเองก็หวังจะให้พี่พักผ่อนอยู่บ้านให้ดี ๆ เดี๋ยวผมพาเขาไปส่งที่บ้านเอง!” ฉีเซิ่งเทียนลุกขึ้นและรีบตรงออกไปที่ด้านนอก
“ฉันจะไป วางสายก่อนนะ” เธอวางสายโทรศัพท์และมองดูหยางหยางกับหน่วนหน่วนที่กำลังกินข้าว ก่อนจะพูดกับพวกเขาเล็กน้อยและให้คนขับรถพาเธอไปส่งที่โรงแรมนั่วเทียน
ฉีเซิ่งเทียนที่ได้ยินเสียงวางโทรศัพท์ไป ในใจของเขาก็เริ่มเต้นแรงขึ้น ตอนนี้ตายแน่ ๆ
