เมื่อได้ยินคำปลอบโยนของเธอ อันโหรวก็ไม่ได้โต้ตอบอะไรกลับ ไม่โศกเศร้าเสียใจนั้นแสร้ง ลูกน้อยของเธอไม่อยู่แล้ว หัวใจของเธอนั้นแทบแหลกสลาย
ตอนนี้รู้ว่าผู้ชายคนนั้นคือถังซั่ว จิ่งเป่ยเฉินกับถังซั่วแตกหักกัน เธอก็ยิ่งรู้สึกเสียใจ
“ไม่เป็นไรนะ อีกสักพักเรื่องมันก็จะดีขึ้น” เธอรับเสื้อผ้ามาจากมือของหลินจือเซี๋ยว ถ้าหากว่าไม่ยอมเปลี่ยนเสื้อที่เปียกชื้นนี้ หากจิ่งเป่ยเฉินรู้เข้าคงได้กลายเป็นพายุแน่
……
จิ่งเป่ยเฉินและฉีเซิ่งเทียนยากที่จะพบเจอในผับบาร์ในช่วงกลางวันแบบนี้
ทั้งคู่นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์และเป็นที่ดึงดูดสายตาของผู้หญิงจำนวนไม่น้อย แต่ว่าไอความเยือกเย็นของจิ่งเป่ยเฉินที่แผ่ออกมานั้นทำให้ไม่มีใครกล้าที่จะเข้ามาใกล้
ได้เพียงแต่มองอยู่ไกล ๆ
ฉีเซิ่งเทียนที่ดื่มไวน์ยังไม่ทันหมด สายตาของเขาก็เหลือบไปมองจิ่งเป่ยเฉินที่ดื่มไปหลายแก้วแล้ว
