แต่ว่ากลับมาที่บ้านเธอก็ทำได้เพียงนอนอยู่บนเตียงใหญ่ แต่ว่าสบายกว่าอยู่ที่โรงพยาบาลมาก
สภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย ความรู้สึกที่อบอุ่น เธอรู้สึกว่าสบายใจอย่างมาก แบบนี้ค่อยฟื้นตัวได้เร็วหน่อย
แต่ว่างานแต่งงานของพวกเขา…..จะทำยังไง?
ตอนนี้เธอเป็นแบบนี้ พิธีแต่งงานยังดำเนินการต่อไหม?
กินข้าวไปตอนสี่โมงเย็น ตอนสองทุ่มเธอก็กินไปอีกหนึ่งมื้อ แบบนี้ถึงรู้สึกว่าได้บำรุงและฟื้นฟูร่างกาย รู้สึกเหมือนถูกขุนให้อ้วนเลย
จิ่งเป่ยเฉินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นเธอนอนพิงอยู่หัวเตียงอยู่ ใบหน้าที่สวยงามนั้นหลับอย่างเป็นธรรมชาติราวกับว่ากำลังคิดอะไรบางอย่าง
เมื่ออันโหรวได้ยินเสียงฝีเท้าก็ลืมตาขึ้นมองเขา
ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย พันผ้าขนหนูแล้วก็เดินออกมา……..
เธอค่อย ๆ เคลื่อนสายตามองไปที่ใบหน้าที่เย็นชาของเขา “ฉันขอนอนก่อนนะ”
“อืม……ไม่มองต่อแล้วเหรอ?” เมื่อครู่เธอมองอย่างจริงจังเองไม่ใช่เหรอ?
ชิ…..
แอบมองก็ถูกจับได้
สามีของตัวเองมองได้ตามสบาย ไม่จำเป็นต้องแอบมอง
เธอค่อย ๆ หลับตาลงและซุกตัวเข้าไปอยู่ใต้ผ้าห่ม ก่อนจะพูดอย่างหงุดหงิด “ฉันดูมันเบื่อแล้ว”
“โหรวโหรว ฉันยังดูมันไม่เบื่อเลย”
