ไม่คิดว่าเธอจะพูดว่าเบื่อแล้ว พวกเขาอยู่ด้วยกันมานานแค่ไหน ยังไม่ถึงหนึ่งปีด้วยซ้ำ ทำไมถึงเบื่อได้!
“ฉันพูดล้อเล่น ไม่ต้องจริงจังขนาดนั้นก็ได้! นอนเถอะ นอนเถอะ! นายเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะ” วันนี้เขาดูแลเธอมาตลอดหนึ่งวัน
เขากอดเธอเอาไว้แน่น “เธอนอนก่อนเลย”
โคมไฟหัวเตียงถูกปิดลง เธอจึงหลับตาลงช้า ๆ
ได้กลิ่นสบู่อ่อน ๆ ลอยมาจากตัวของเขาจึงหันหน้าไปทางเขาและโอบกอดไปที่ตัวของเขา “รอให้ฉันหายดีแล้วพวกเราค่อยมีลูกอีกคนกันเถอะ!”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงเบา ๆ ที่นุ่มนวล เขาก็ตอบกลับเบา ๆ “อืม มีสองคนเลย”
“เยอะขนาดนั้น! คนเดียวก็พอแล้ว”
“จะมีแฝดอีกคู่ก็ไม่เลวนะ”
ตั้งท้องหนึ่งครั้งได้กำไรสองเท่า
“ฉันไม่เอา คลอดลูกสองคนต้องทำคลอดทีละคน มีลูกแฝดมันลำบากมากเลยนะ ตอนที่ท้องหยางหยางกับหน่วนหน่วน ท้องโตจนแทบจะมองไม่เห็นทางเดิน” นอนตอนกลางคืนก็ไม่สามารถพลิกตัวได้
ยิ่งฟังบิ๊กบอสก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวด ช่วงเวลานั้นทำไมเขาถึงไม่อยู่เคียงข้างดูแลเธอ ทำไม!
เขาเกลียดตัวเองที่สุด!
“งั้นไม่ต้องมีแล้ว มีหยางหยางกับหน่วนหน่วนก็พอแล้ว”
