บอกว่าออกมาอาบแดด แต่ว่าพวกเขายังคงอยู่ในร่มและด้านข้างก็มีน้ำผลไม้วางอยู่
เมื่อเห็นน้ำผลไม้ก็ทำให้เธอคิดถึงเรื่องวันนั้น จึงหันไปมองเขา ทั้งคู่ต่างสบตากัน “นายรู้ว่าเป็นถังซือเถียน?”
ผ่านไปหลายวันแล้ว เขาไม่มีทางที่จะไม่รู้เรื่อง
หลังจากที่โดนเธอลากไปก็มึนหัวเล็กน้อย น่าจะเพราะดื่มน้ำผลไม้แก้วนั้น
ดูเหมือนว่าหลังจากนี้ไม่เพียงแต่จะดื่มไวน์ไม่ได้ แม้แต่น้ำผลไม้เองก็ดื่มไม่ได้เช่นกัน
มันยากที่จะป้องกัน!
ทันใดนั้นจิ่งเป่ยเฉินก็ลุกขึ้นเดินไปตรงหน้าเธอและกอดเธอไว้ โอบไปที่ตัวของเธอพลางพูดอย่างแผ่วเบา
“อืม”
