“ซือเถียน เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง! พวกเราเป็นผู้ชายแล้วจะนั่งข้างประธานถังไม่ได้งั้นเหรอ? นี่เธอเลือกปฏิบัติเหรอ!” ผู้ชายด้านข้างของถังซั่วโต้กลับ
“แล้วแต่ ตามสบายละกัน แต่อย่ามอมเหล้าพี่ชายฉันมากเกินไปนะ! เขาคออ่อน” ถังซือเถียนพูดจบก็นั่งลงและพยักหน้าพลางยิ้ม
เดิมทีถังซั่วอารมณ์ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว เมื่อได้ยินถังซือเถียนพูดเมื่อตอนกลางวัน ภายในใจก็รู้สึกร้อนเป็นไฟ อยากที่จะระบายอารมณ์
ไม่จำเป็นต้องให้คนด้านข้างมอม เพราะตัวเขาเองดื่มไปไม่น้อยเลยทีเดียว
บรรยากาศภายในห้องโถงนั้นดูมีชีวิตชีวามาก ไม่เข้ากับเขาเลยจริง ๆ เขาหมกมุ่นอยู่ในโลกของตัวเองเพียงลำพัง ไม่สามารถคลี่คลายตัวเองได้
ถังซือเถียนมองถังซั่วที่นอนฟุบไปกับโต๊ะอยู่ฝั่งตรงข้าม ก่อนจะลุกขึ้นไปหาเขา “ฉันบอกพวกนายแล้วไง ทำไมถึงดูไม่ได้เลย พี่ชายดื่มจนเมาแบบนี้พาเขาไปที่ห้องนอน”
ผู้ชายทั้งสองคนพยุงถังซั่วออกไปจากห้องโถง ถังซือเถียนเองก็เดินตามพวกเขาไป ก่อนจะปิดประตูห้อง บรรยากาศที่คึกคักในห้องโถงต่างจากพวกเขา
