เมื่อถึงภายในห้องทั้งสองคนก็โยนถังซั่วลงไปบนเตียงและเหลือบไปมองหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียง ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างเปล่งประกายความฉลาดแปลก ๆ
“มองอะไร? ยังไม่ไปอีก?” ถังซือเถียนมองพวกเขา
ทั้งสองคนรีบออกจากห้องไป ถังซือเถียนเดินไปที่เตียงและหยิบยาออกมาจากกระเป๋า ก่อนจะใส่ยานั้นลงในแก้วน้ำบนหัวเตียงและใช้นิ้วคนให้เข้ากัน
เธอมองอันโหรวที่กำลังนอนหลับตาอยู่บนเตียงอย่างเงียบ ๆ เธอยกศีรษะของเธอขึ้นแล้วดึงคางลง
เผยอปากและรินน้ำเข้าไปในปาก
ถังซือเทียนวางเธอลง แก้วในมือก็ไม่กล้าวางไว้ที่เดิมจึงถือออกไปด้วย ก่อนจะปิดประตู
“อืม……..”
อันโหรวขยับปากเล็กน้อย ร้อนจัง ที่บ้านไม่เปิดเครื่องปรับอากาศเหรอ?
ทำไมถึงได้กลิ่นแอลกอฮอล์?
เธอจำได้ว่าเธออยู่ที่งานนิทรรศการเครื่องประดับ ทำไมถึงได้มานอนอยู่บนเตียง?
ด้านข้างยังมีผู้ชายอยู่ด้วย
เธอโน้มตัวเข้าไป
เหมือนว่าถังซั่วจะตื่นขึ้นมาพอดี เขามึนกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ เขารู้สึกเพียงว่ามีผู้หญิงนอนอยู่ข้างกายเขา
ฤทธิ์แอลกอฮอล์ครอบงำจิตใจของเขา
ปวด ปวดจะตายอยู่แล้ว!
ลูกน้อย ลูกอย่าเพิ่งไปนะ!
