อันโหรวพึมพำอย่างงุนงง หนึ่งชีวิตที่อยู่ในร่างกายของเธอ……..
ลูกน้อยของพวกเขา?
จิ่งเป่ยเฉินมองใบหน้าที่แดงก่ำของเธอก็รู้ว่าเธอนั้นผิดปกติ
เขามองไปที่ถังซั่วที่กลิ้งไปอยู่บนพื้นเมื่อครู่ ก่อนจะรีบเดินออกไปจากห้อง
อันโหรวอ่อนแรงลง มือน้อย ๆ นั้นจับไปที่แขนเสื้อของเขาและพูดเบา ๆ “ลูก ลูกของเรา………”
“โหรวโหรว ไม่ต้องพูดแล้ว!” ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นซีดขาว มองแล้วหัวใจเหมือนจะแตกสลาย
ออกมาเพียงไม่กี่ชั่วโมง ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้!
ถ้าหากว่าไม่ได้ดูกล้องวงจรปิดจากโทรศัพท์มือถือของเธอ เขากลับมาแล้วไม่เจอเธออยู่ที่นี่!
สมควรตาย!
“โอ๊ย…..เจ็บ!”
เมื่อเธอพูดจิ่งเป่ยเฉินก็รู้สึกว่ามีเลือดไหลออกมา เลือดไหลออกมาเยอะมาก เด็ก…….อาจจะรักษาไม่ทันแล้ว
……
โรงพยาบาลรุ่ยหยา
จิ่งเป่ยเฉินยืนรออยู่ด้านนอกห้องผ่าตัด เสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงของเขานั้นเต็มไปด้วยเลือด แม้แต่มือของเขาก็เปื้อนคราบเลือดสีแดง
ดึกแล้ว ทางเดินด้านนอกนั้นเย็นผิดปกติ กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อก็แรงอย่างมาก เครื่องปรับอากาศด้านในโรงพยาบาลยังคงเปิดอยู่
เขาเหมือนว่ามาจากขุมนรก ทั่วร่างกายเต็มไปด้วยลมหายใจที่มืดมน
