“ฉันก็ว่าทำไมนายมาช้าจัง!” เกาเซินยิ้มและหยอกล้อที่ตัวเขานั้นมาสาย
“บังเอิญเจอเพื่อนเก่า” เซว์มู่ยิ้ม ก่อนจะนั่งลง
เกาเซินรินไวน์แก้วหนึ่งให้เซว์มู่ ฝั่งตรงข้ามของพวกเขาคือฉีหย่วนหยางที่กำลังถือแก้วไวน์และจิบมันอย่างช้า ๆ ดวงตาที่ราวกับลูกท้อกำลังเหม่อลอย ทำให้ผู้คนที่เห็นไม่รู้ว่า ตัวเขานั้นกำลังมองอะไรอยู่
“เมื่อกี้ฉันบังเอิญเจอฉีเซิ่งเทียนด้วย เป็นโชว์ที่ไม่เลว!” ถ้าหากเขามาเร็วกว่านี้ละก็ คงได้เห็นการแสดงเจ๋ง ๆ กว่านี้แน่
“แล้วเขาเกี่ยวข้องอะไรกับนายด้วย?” เกาเซินเหลือบสายตามองไปที่เขา “เรื่องแบบนี้คงไม่น่าตื่นเต้นเท่าไรหรอกมั้ง!”
“จะไม่เกี่ยวกับฉันได้ยังไง ก่อนหน้านั้นป้าแนะนำผู้หญิงคนหนึ่งให้ ทั้งยังบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวย นิสัยก็ดี ฉันเลยขอมาดูสักครั้ง กลับกลายเป็นแฟนของฉีเซิ่งเทียน และเมื่อ อครู่นี้ก็บังเอิญเห็นพวกเขาทะเลาะกันอีก คนสวยคนนั้นโมโหจนหนีออกไป” แก้วไวน์ของเซว์มู่ถูกหมุนไปมา “เพราะงั้นเลยมีส่วนเกี่ยวข้องกันหน่อย ๆ ละนะ”
