แน่นอนว่าเธอคงไม่ได้ดูละครน้ำเน่าตอนแปดโมงเช้าหรอกใช่ไหม?
“ทั้ง ๆ ที่ฉันก็ดูแลเธออยู่แล้วใช่ไหม เซี๋ยวเซี๋ยว?” ฉีเซิ่งเทียนเอียงหน้ามองเธอพลางยิ้ม
งั้นเหรอ?
เขาไม่ได้รังแกเธอก็ถือว่าขอบคุณเทวดาฟ้าดินอย่างมาก ส่วนเรื่องดูแลเธอ?
หลินจือเซี๋ยวไม่ได้ตอบอะไรกลับ ทำเพียงนั่งสั่งอาหารเงียบ ๆ ตอนนี้เธออยากรีบกินให้เสร็จจะได้รีบกลับไป
ระหว่างมื้ออาหาร หลินจือเซี๋ยวมองเฉินเหยียนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามที่กำลังดื่มไวน์ด้วยสายตาที่สงสัยว่าทำไมเธอดื่มไวน์?
ไม่คิดว่าเธอจะดื่ม!
จู่ ๆ หลินจือเซี๋ยวก็ยื่นมือไปคว้าแก้วไวน์ของเธอ “คุณดื่มไวน์ไม่ได้นะ!”
เฉินเหยียนสำลัก พลางมองมือของเธอที่ว่างเปล่า คำพูดของเธอทำให้อารมณ์ดีอย่างมาก
เธอจงใจเหลือบไปมองฉีเซิ่งเทียนที่อยู่ด้านข้าง “อ้อ เธอไม่พูดฉันก็ลืมไปเลย เสี่ยวเทียนเทียน เหมือนว่าฉันจะดื่มไวน์ไม่ได้!”
ฉีเซิ่งเทียนยังไม่ได้อธิบายให้หลินจือเซี๋ยวเข้าใจเหรอ?
ไม่มีประโยชน์!
“เธอไม่ได้ท้อง ฉันไม่เคยสัมผัสโดนแม้แต่ปลายเส้นผมของเธอ เลิกเสแสร้งได้แล้ว!” วันนี้พาพวกคุณมาก็เพื่อจะมาคุยให้ชัดเจน
ไม่อย่างนั้นตามนิสัยของหลินจือเซี๋ยว เรื่องขอแต่งงานเธอไม่มีทางเห็นด้วยแน่ ๆ