“อืม ๆ” เธอพยักหน้าตอบ
ฉีเซิ่งเทียนลุกขึ้นด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า หลังจากนั้นก็คิดจะขึ้นไปเอาเสื้อผ้าตัวใหม่ที่ชั้นบน
เมื่อหลินจือเซี๋ยวเห็นก็เอาผ้าห่มขวางทางเขาเอาไว้ “ความจริงแล้วฉันชอบเสื้อที่นายใส่เมื่อวานมากกว่า ไม่ต้องเปลี่ยนหรอก! ดูดีกว่า!”
“เซี๋ยวเซี๋ยว เมื่อวานเสื้อผ้าของพวกเราสองคนอยู่ในห้องน้ำ เธอแน่ใจเหรอว่ายังใส่ได้?” เปียกไปหมดแล้ว!
ฉีเซิ่งเทียนจ้องมองเธอที่ดูลังเล จู่ ๆ เขาก็รู้สึกขึ้นมาเหมือนว่าเธอดูผิดปกติไปหรือเปล่า?
“เซี๋ยวเซี๋ยว เธอ……”
“เป่าแห้ง! ไม่นานเดี๋ยวก็แห้งแล้ว นายอยากจะนอนต่ออีกสักพักไม่ใช่เหรอ? งั้นนอนก่อนเลย เมื่อวานลำบากนายแย่ ฉันจะไปเป่าแห้งเอง!” เธอไม่อยากจะตายตอนนี้!
“ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้นหรอก” ฉีเซิ่งเทียนก้มหน้ามองเธอและโอบไปที่ไหล่ “ถ้าเธอชอบครั้งหน้าจะใส่มาให้เธอดู”
“ไม่เอา แค่วันนี้ใช้เครื่องอบแห้งแป๊บเดียว!” มือทั้งสองข้างสัมผัสไปที่หน้าอกของเขาแล้วใช้แรงผลักเขาลงเตียง “เสี่ยวเทียนเทียน ทำตัวดี ๆ รอฉันก่อน!”
ตอนนี้เมื่อเขาได้ยินคำว่าเสี่ยวเทียนเทียนก็นึกถึงเฉินเหยียนผู้หญิงที่น่ารำคาญนั่นขึ้นมาทันที!