พลังบรรพยุทธ์ของเขาก็มากพอจะจัดการศัตรูส่วนใหญ่พวกที่แข็งแกร่งกว่าเขาล้วนไม่สนใจโลกสวรรค์ สำหรับคนพวกนั้นมหาพิภพนิลเหลืองเท่านั้นที่เป็นสนามชิงชัยที่แท้จริงความแข็งแกร่งของบรรพจารย์ยุทธ์นิพพานปกป้องโลกสวรรค์ได้สำเร็จ กาลเวลาต่อมาโลกสวรรค์จึงกลายเป็นที่พำนักให้แก่ผู้ร่อนเร่หนีตายทั้งหลาย สิ่งมีชีวิตหลบหนีจากสามพันโลกมายังโลกสวรรค์มากขึ้นทุกทีกระทั่งโลกสวรรค์ยังพิชิตไม่ได้ ย่อมไม่มีผู้ใดกล้าไปหาเรื่องโลกคุนหลุน อีกอย่างต่อให้ยึดครองโลกคุนหลุนไปก็ไม่มีผลประโยชน์ให้ขุมอำนาจใหญ่ทั้งหลายตักตวงมากนักดังนั้นอาจกล่าวได้ว่า พวกเขาไม่สนใจชายตาแลโลกคุนหลุนแม้แต่น้อยทว่าต่อให้มีบรรพจารย์ยุทธ์นิพพานคอยรับมือกับขั้นเบิกเนตรอัครยุทธ์และขั้นเทวะหกตัณหา การต่อสู้ภายในโลกสวรรค์ก็ยังดำเนินต่อไปอยู่ดี เพียงแต่คนที่ลงสนามได้ล้วนเป็นผู้อายุต่ำกว่าหนึ่งแสนปีเท่านั้น ท่ามกลางกลิ่นอายของมหันตภัย ยอดอัจฉริยะปรากฏตัวเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆผู้บำเพ็ญเซียนเดิมทีก็ฝึกบำเพ็ญได้เร็วกว่ามหามรรคาสายอื่นอยู่แล้ว เพราะพวกเขาได้ประโยชน์จากเคล็ดวิชาบำเพ็ญที่เจียงฉางเซิงเผยแพร่อย่างเปิดกว้าง ผนวกกับมีเพียงผู้บำเพ็ญเซียนเท่านั้นท