อิ้งเจ๋ว์เยว่เม้มปากและค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างช้า ๆ หยิบไวน์สองแก้วจากมือของบริกรและยกแก้วทั้งสองนั้นสาดไปที่เธอ “คุณถัง สาดกลับด้วยความเคารพนะคะ ไม่ต้องขอบคุณ” แก้วในมือนั นหล่นลงพื้นและเธอก็เดินโซซัดโซเซออกไปอย่างช้า ๆ
ภาพเมื่อครู่นั้นทุกคนต่างเห็นกันอย่างชัดเจน ไม่คิดว่าอิ้งเจ๋ว์เยว่จะกล้าลงมือกับคุณถัง ลูกสาวคนที่สองของสื่อมีเดียบริษัทถัง เบื้องหลังของเธอนั้นสุดท้ายแล้วมีอำนาจใหญ่ขน นาดไหน?
ใบหน้าของถังซือเถียนเต็มไปด้วยแอลกอฮอล์ เธอหยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาเช็ดหน้าด้วยความโกรธและมองไปที่ถังซั่วซึ่งอยู่ด้านข้าง “ทำไมเมื่อกี้พี่ไม่ช่วยฉัน?”
“เธอก่อเรื่องก็สมควรโดนสั่งสอน!” กี่ครั้งแล้วที่เขาเตือน แต่เธอก็ไม่เคยฟังสักครั้ง
“ฉัน…..” ถังซือเถียนรู้สึกผิดเล็กน้อย “พวกเรากลับเถอะ!”
กลับก็กลับ หรือว่าเขาต้องการอยู่ต่อ?
ถังซือเถียนเดินออกไปอย่างกระฟัดกระเฟียด ถังซั่วยกไวน์ขึ้นเพื่อเคารพแขกที่อยู่ในงาน
……
หลายวันที่ผ่านมา เป็นวันที่ทุกข์ทรมานมากสำหรับหลินจือเซี๋ยว
ภายในบริษัท ผู้จัดการฉีส่งคนมาสอดส่องเธออยู่ตลอด หลังเลิกงานก็ยังไม่ลืมที่จะแวะมาดูเธอ!
ช่างทำให้เธอนั้นซาบซึ้งใจจริง ๆ
