ฉีเซิ่งเทียนยืนพิงข้างประตูมองเธอทำกับข้าว ความจริงแล้วอยากจะเข้าไปช่วยด้วยตัวเอง แต่ว่าเขานั้นทำกับข้าวไม่เป็น!
มือไม้ไม่เคยโดนน้ำ ทำกับข้าวก็ช่วยไม่ได้สักอย่างเดียว!
สายตานั้นมองไปที่ท้องแบนราบของเธอ ไม่รู้ว่าคืนนั้นจะมีหรือไม่?
ไข่ผัดมะเขือเทศถูกวางลงตรงหน้าเขา “เอาไปเสิร์ฟค่ะ! ผู้จัดการฉี!”
สิ่งที่แย่มากคือทุกวันจะต้องมากินมาดื่ม ไม่รู้ว่าเขาได้กุญแจบ้านของเธอไปตั้งแต่เมื่อไหร่!
โหรวโหรวงั้นเหรอ?
โดนเพื่อนรักหักหลังเป็นความรู้สึกยังไง?
ความรู้สึกแบบนี้นี่เอง เสียใจแต่ร้องไห้ไม่ออกเลยจริง ๆ
“เซี๋ยวเซี๋ยว ตอนนี้เธอสอนจนฉันเริ่มคล่องแล้ว!” ฉีเซิ่งเทียนยิ้มและยกจานในมือมาดมกลิ่นที่หอมฉุย!
ช่วงที่ผ่านมา ไม่กี่วันนี้กินกับข้าวฝีมือของเธอจนรู้สึกว่าไม่อยากจะกินฝีมือเชฟระดับห้าดาวแล้ว!
อาหารที่บ้านนั้นอร่อยมากจริง ๆ
