หลังจากที่ทำกับข้าวสามอย่างกับน้ำซุปอีกหนึ่ง หลินจือเซี๋ยวก็หยิบไวน์สองขวดออกมาจากตู้เย็นและวางลงตรงด้านหน้าเขาอย่างภูมิใจ “ผู้จัดการฉี เมื่อก่อนพวกเราอาจจะมีเรื่องเข้าใจผิด ดหรือไม่พอใจไปบ้าง แต่ว่าฉันหวังว่าหลังจากคืนนี้ไปจะไม่มีอีก หรือว่ากลับไปโหมดเดิมเหมือนเมื่อก่อนเป็นยังไง?” เขาจะได้กลับไปอยู่กับคู่หมั้นที่ท้องอยู่อย่างนั้นเหรอ?
มาอยู่บ้านเธอทุก ๆ วันแบบนี้ไร้ซึ่งความรับผิดชอบใด ๆ
ฉีเซิ่งเทียนหยิบไวน์ออกมาจากมือของเธอ “เธอดื่มไวน์ไม่ได้!”
“ทำไม!” หลินจือเซี๋ยวมองเขาด้วยความงุนงง เธอเก็บมาอย่างดี ทำไมจะดื่มไม่ได้!
“ฉันบอกว่าเธอดื่มไม่ได้ก็คือไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นเธอเพิ่งปฏิเสธข้อเสนอของฉัน กินข้าวกันเถอะ! ฉันชอบชีวิตแบบนี้ ถ้าหากว่าเธอรู้สึกเลี่ยนไปละก็ พวกเราสามารถย้ายไปอยู่ที่บ้ านฉันได้นะ!” ฉีเซิ่งเทียนเองก็ไม่ได้ดื่ม เขาหยิบขวดไวน์กลับไปเก็บที่ตู้เย็นแล้วนั่งลง
หลินจือเซี๋ยวมองการเคลื่อนไหวของเขาอย่างสงสัย
“ผู้จัดการฉีคะ นี่คุณกำลังนอกใจกับคู่หมั้นที่กำลังท้องอยู่นะ คุณยังไม่กลับไปอีก ถ้าหากเป็นฉันละก็ ฉันคงไม่ต้องการคุณแล้ว!” เขาเป็นคนยังไงกันนะ!
