แต่ไม่นานก็มีคนมานั่งข้าง ๆ พวกเขา ถังซั่วนั่งลงข้าง ๆ จิ่งเป่ยเฉิน ส่วนทางด้านอันโหรวก็มีผู้หญิงสวยคนหนึ่งมานั่งข้าง ๆ เช่นกัน
ขนตางอนยาวอย่างเห็นได้ชัด มีแต้มไฝสีแดงเล็ก ๆ ตรงสันจมูก เธอจำหญิงสาวคนนี้ได้เป็นอย่างดี เธอเป็นดาราสาวที่ชื่อว่า อิ้งเจ๋ว์เยว่
ซึ่งบริษัทจิ่งเคยจ้างเธอเป็นนางแบบโฆษณามือถือมาก่อน แถมยังขายดีมากอีกด้วย
“คุณนายจิ่ง คุณดูสวยมากเลยนะ ดูอารมณ์ดีมากอีกด้วย โชคดีจริง ๆ ที่คุณไม่ได้เข้าวงการบันเทิง ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่ได้เกิดแน่ ๆ เลย!” อิ้งเจ๋ว์เยว่ยิ้มให้กับเธอ ไฝสีแดงบนจ จมูกก็เต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
อันโหรวไม่ได้ตอบกลับทันที อิ้งเจ๋ว์เยว่กลับหันหน้าไปเหลือบมองจิ่งเป่ยเฉินที่อยู่ข้าง ๆ อันโหรวแทน “ประธานจิ่ง คุณดูแลภรรยาดี ๆ ไว้เลยนะ อย่าให้เธอเข้าสู่วงการบันเทิงเชีย ยว ปล่อยให้ฉันได้เฉิดฉายบ้างนะคะ!”
“ฉันไม่มีทางเข้าวงการบันเทิงหรอกค่ะ” อันโหรวยิ้มพลางตอบกลับไป
จิ่งเป่ยเฉินจะตอบคำถามของอิ้งเจ๋ว์เยว่ได้ยังไง ควรเป็นตัวเธอเองมากกว่าที่ควรจะตอบ
