อธิบายไปเป็นหมื่นครั้งก็ยังคิดว่าหลอกเธอ!
“คุณก็กินของคุณไป ฉันก็กินของฉัน พวกเราแยกกันกิน ไม่ต้องมาเกี่ยวข้องกัน!” เธอทนรอไม่ไหวที่จะแบ่งเส้นกั้นระหว่างเธอและเขา
ฉีเซิ่งเทียนมองเธออย่างแน่วแน่ หรือว่าเพราะภาพลักษณ์เจ้าชู้เมื่อก่อนเยอะเกินไป?
แบบนี้จะทำยังไง?
“พวกเราไปด้วยกัน!” เขาพูดพลางเหลือบมองท้องน้อยของเธอที่แบนราบ
เธอคิดว่ายังไงเขาก็ต้องอยู่กับเฉินเหยียนอยู่แล้วเพราะว่ามีลูกอย่างนั้นเหรอ?
แล้วถ้าหากเธอมีลูก?
จู่ ๆ หลินจือเซี๋ยวก็รู้สึกขนลุกขึ้นมาแปลก ๆ อย่างกะทันหัน เธอมักจะรู้สึกตอนที่ฉีเซิ่งเทียนยิ้มอย่างร้ายกาจเสมอ ในหัวสมองของเขาต้องคิดแผนการร้ายอะไรอยู่แน่ ๆ
“ผู้จัดการฉี ผู้จัดการฉีคะ! คุณช่วยปล่อยมือของฉันก่อนได้ไหม?” จับมือเธอไว้ตั้งแต่ลงจากรถจนถึงตอนนี้ ข้อมือของเธอนั้นชุ่มไปด้วยเหงื่อหมดแล้ว
แน่นอนว่าฉีเซิ่งเทียนไม่ยอมปล่อยเธอไป ก่อนจะลากเธอไปนั่งด้านข้างคนขับ “ผู้จัดการฉี?”
ฉีเซิ่งเทียนรีบขับรถออกไปทันที รถแล่นออกไปด้วยความเร็ว หลินจือเซี๋ยวมองเขาด้วยความงุนงง
“พวกเราจะไปไหน? ฉันขอลงได้ไหม?”
“เธอก็ลองกระโดดลงจากรถดูสิว่าจะเป็นยังไง” เมื่อถึงตอนนั้นหากตกไปไม่ตาย ทว่าคงจะบาดเ
