จ็บสาหัส คนที่จะเจ็บตัวก็คือเธอเอง
หลินจือเซี๋ยวมองวิวด้านนอกที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่ได้!
เธอต้องมีชีวิตอยู่ต่อ!
เธอรัดเข็มขัดนิรภัยอย่างเงียบ ๆ และหันไปมองเขา “ความจริงฉันรู้สึกว่าคุณเฉินก็ดีนะ คุณไม่คิดชอบเธอเหรอ?”
“ฉันว่าเธอดีกว่าเยอะ”
นี่ถือเป็นคำชมหรือเปล่านะ?
ทำไมถึงรู้สึกตื่นเต้นอยู่หน่อย ๆ
“คุณไม่ชอบเด็กเหรอ? ไม่อยากอยู่กับเธอ?” เธอไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ เพียงแค่อยากจะถามขึ้นมาเท่านั้น
“ชอบ เพราะงั้นเซี๋ยวเซี๋ยวเธออยากจะมีลูกกี่คนก็ได้”
“ฉันจะมีลูกกี่คนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณกัน!” เธอไม่พูดแล้วก็ได้!
เธอยังคงมองออกไปที่วิวด้านนอก รถจอดอยู่ที่ด้านหน้าร้านอาหารห้าดาว โชคดีที่เป็นร้านอาหารไม่ใช่โรงแรม!
ไม่อย่างนั้นเธอจะหนีออกไปได้ยังไง!
เมื่อเดินเข้าไปด้านในก็สั่งอาหาร รออาหาร เสิร์ฟอาหาร และรับประทานอาหาร ทุกขั้นตอนหลินจือเซี๋ยวพยายามเพิกเฉยต่อฝ่ายตรงข้ามให้มากที่สุด
ฉีเซิ่งเทียนหดหู่มาก น่าหดหู่จริง ๆ ปกติก็น่าหดหู่อยู่แล้ว!
ไม่คิดเลยว่าเธอจะไม่สนใจเขา!
เมื่อเห็นเธอวางแก้วน้ำผลไม้ลงบนโต๊ะ เขาก็เรียกพนักงานมาเสิร์ฟไวน์ทันที
หลินจือเซี๋ยวจิบน้ำในแก้วของเธอพลางทำท่าสงสัยเล็กน้อย ก่อนจะมองไ
