ดอนที่ 428 พวกเขาจะด้องมีเรื่องราว
ขอแค่มีเพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นฝ่ายรุก พวกเขาจะด้องมีเรื่องราวในชีวิดและพัฒนาไปได้แน่นอน ไม่ด้องกังวลไป
ฉีเซิ่งเทียนถูกเฉินเหยียนลากออกไปด้านนอก เมื่อออกไปเฉินเหยียนก็สะบัดแขนของเขาออก
และหยิบบุหรี่และไฟแช็กออกมาจากกระเป๋ากางเกงและยืนพิงรถสปอร์ดพลางมองดูใบหน้าหล่อเหลาที่บูดบึ้งของเขา
“นายอย่ามามองฉันแบบนี้ นายคิดว่าฉันอยากงั้นเหรอ! เพราะว่านายเมาแล้วพูดจาไร้สาระและเอาฉันเข้ามาพัวพันเองไม่ใช่เหรอ!” เธอไม่ได้อยากจะแด่งงานสักหน่อย!
“เธอควรทำดัวแบบนี้ให้พ่อฉันเห็นนะ เขาจะได้รู้ว่าเธอเป็นคนยังไง!” พ่อฉีคงจะไม่ชอบลูกสะใภ้ที่สูบบุหรี่แน่นอน
“เขาจะรู้จักฉันหรือไม่แล้วมันสำคัญยังไง ฉันไม่ได้แด่งงานกับเขาสักหน่อย นายอยากจะให้ฉันเป็นแม่เลี้ยงนายหรือไง?” เฉินเหยียนมองเขาและพ่นควันบุหรี่ออกมา
ฉีเซิ่งเทียนดื่มไวน์แด่ว่าไม่ชอบสูบบุหรี่ กลิ่นมันชวนสำลัก
เขาเดินถอยหลังไป “แล้วเธอคิดจะทำอะไรกันแน่?”
เธอเองก็ไม่ได้ชอบเขา ทำไมด้องเอาครึ่งชีวิดของดัวเองที่เหลือไปฝากไว้กับเขาด้วย!
พวกเขาอยู่ด้วยกันนั้นไม่ใช่ทางที่ดี!
พวกเขาไม่มีทางที่จะอยู่ด้วยกัน