“กลับไปที่เมือง S” จิ่งเป่ยเฉินตอบอย่างแผ่วเบา
“เธอจะต้องกลับมาแน่!”
“ฉันกับเธอไม่ได้โดนแม้แต่ปลายนิ้ว” จิ่งเป่ยเฉินกอดเอวของเธอ ก่อนจะใช้แรงกอดแน่นขึ้น “ที่รัก ถ้ายังไม่เชื่อใจฉันอีก ฉันจะจับเธอทำโทษแล้วนะ!”
“ไม่เอา!” ไม่ใช่ว่าเธอไม่เชื่อเขา แต่ไม่เชื่ออันหยาพั่นต่างหาก!
“เธอบอกว่าเธอมีแฟนแล้ว ใครกัน?”
“เธอเองก็รู้จัก”
รู้จักงั้นเหรอ?
เธอรู้จักคนเยอะแยะมากมาย แต่ว่าระหว่างความสัมพันธ์ที่อยู่ด้วยกันของอันหยาพั่นนั้นเธอไม่รู้เลยว่าเป็นใคร
“อันจวินซ่วน”
“ไม่คุ้น…….” เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ง่ายเลยที่นึกถึงคนคนหนึ่งออก
หลังจากนั้นเธอก็ตกตะลึงเล็กน้อย
จู่ ๆ เธอก็ดึงเขามาเล็กน้อย ใบหน้าที่สวยงามเต็มไปด้วยความจริงจัง “เหมือนว่าฉันเริ่มป่วย”
ใบหน้าของจิ่งเป่ยเฉินตึงเครียดขึ้นมาทันที ก่อนจะอุ้มเธอมานั่งบนตัก “เป็นอะไร?”
“หรือว่านายไม่ได้ยินที่ฉันพูด? ผู้หญิงคลอดลูกครั้งหนึ่งก็จะโง่ไปสามปี” จู่ ๆ เธอก็เริ่มคิดว่าปัญหานี้รุนแรงมาก จะต้องเป็นเพราะอยู่บ้านพักฉีหย่วนหยางมาหนึ่งเดือนแน่ ๆ ไม่ได้ทำอะไรเลย
สมองของเธอพังไปหมดแล้ว
ใบหน้าของบิ๊กบอสกลายเป็นสีดำทันที ทำเขาตกใจหมด!
