“วันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดโอวหยางลี่ ทุกคนต่างทราบกันดีอยู่แล้วว่าสายตาของพี่สะใภ้ของพวกเราในตอนนั้นแย่เอามาก ๆ ที่ได้รักกับประธานโอวหยางลี่อยู่ช่วงหนึ่ง แต่ถึงยังไง งก็ยังได้ดูแลพี่สะใภ้อยู่บ้าง วันนี้บริษัทจิ่งจึงมีของขวัญพิเศษชิ้นใหญ่จะมอบให้กับเขา! “ ฉีเซิ่งเทียนขยับไมโครโฟนในมือ ผู้คนมากมายต่างจับตามองและให้ความสนใจเขา
อยากจะรู้ว่าบริษัทจิ่งนั้นส่งของขวัญอะไรให้กับโอวหยางกรุ๊ป คำพูดที่อวยพรเมื่อครู่ก็ฟังดูแปลก ๆ
“คุณนายโอวหยาง คุณยังจำฉันได้ไหม? ฉันเสี่ยวจางไง!”
“โทรผิดคนแล้ว!”
“อย่าเพิ่งวางสายสิคะ! เมื่อหกปีก่อนตอนที่คุณให้ฉันไปส่งของให้กับตระกูลอัน คุณไม่ได้พูดแบบนี้ ตอนนี้ฉันเงินไม่พอใช้แล้ว คุณจ่ายเงินมาให้ฉันเพิ่มเถอะ! ถ้าคุณไม่ให้ฉันจะไ ไปหาคุณอันที่บ้าน ได้ยินมาว่าเธอกลับมาแล้วด้วย!”
เสียงของปลายสายที่ดังก้องขึ้นมาในห้องโถงและเสียงของการชี้ตัวก็ไม่มีที่สิ้นสุด
