“ในสายตาของเธออาจจะบอกอะไรไม่ได้ชัดเจน แต่ในสายตาของจิ่งเป่ยเฉินมันคงจะอธิบายอะไรได้บ้างแหละ” โอวหยางลี่กำโทรศัพท์แน่น “งานแต่งของพวกเธอก็เพิ่งเกิดเรื่องไป ตอนนี้ยังอ ออกมาด้วยกันอีก ถ้าหากรวมวิดีโอนี้เข้าไปอีกละก็ ผู้คนที่อยู่ในงานเลี้ยงมากมายเหล่านั้นจะต้องเอาวิดีโอนี้ไปเปิดเผยให้คนทั่วทั้งเมือง A ได้ดูแน่ ส่วนจะคิดอะไรกับพวกเธอนั้ น! ก็คิดว่าเธอนอกใจมีผู้ชายคนอื่น ในใจเธอไม่มีเขาอยู่เลยไง!”
“นายคิดเหรอว่าจิ่งเป่ยเฉินจะเชื่อคำพูดนาย?” ตอนนี้อีกไม่กี่นาทีก็ครบห้านาทีแล้ว จิ่งเป่ยเฉินต้องออกมาตามเธอแน่ ๆ
อันโหรวสงสัยจริง ๆ เป็นเพราะเธอท้องหรือเปล่า ทำไมตอนนี้ในหัวของเธอรู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูก
คลอดลูกหนึ่งจะโง่ไปสามปี[1] คงไม่มีทางเกิดขึ้นจริง ๆ กับตัวเธอใช่ไหม?
“ฉันไม่จำเป็นต้องพูดอะไรทั้งนั้น มีวิดีโอก็เพียงพอแล้ว! โหรวโหรว เมื่อครู่เป็นเธอที่หยุดเดินก่อนเองนะ” เขาหันตัวกลับ
