หนังสือพวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่เธอซื้อมา ทั้งยังไม่เคยพูดว่าคิดอยากจะซื้อ เพราะงั้นมีความเป็นไปได้เพียงข้อเดียว นั่นก็คือเป็นของจิ่งเป่ยเฉิน!
“ฉันเหรอ……”
สีหน้าของจิ่งเป่ยเฉินแข็งทื่อ วันนี้เขาอยู่แต่บริษัทมาโดยตลอดด้วยซ้ำ แต่เมื่อคิดว่าต้องให้เธอออกไปก็ให้เธอออกไปละกัน แต่ทำไมเขาถึงได้เป็นคนทำให้เธออารมณ์ไม่ดี?
เขานั่งลงข้าง ๆ ตัวเธอ ก่อนจะเอามือไปโอบกอดเอวของเธอไว้ แม้ว่าเธอจะดิ้นรนแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์ เพราะตอนนี้ถูกมือของเขาจับกุมไว้แน่นเรียบร้อยแล้ว
“ที่รัก เธอบอกว่าฉันเปลี่ยน แต่นี่……” เขาก้มศีรษะลงไปข้าง ๆ หูของเธอ ก่อนจะพูดกระซิบเบา ๆ “วันนี้ในห้องทำงาน เรายังพูดไม่จบเลยด้วยซ้ำนะ”
หน้าของเธอนั้นเย็นชาขึ้นมา วันนี้ตอนแรกตั้งใจจะบอกความจริงกับเขา แต่นี่…..
“ที่ฉันพูดไปสำคัญกับนายหรือเปล่า นายส่งคนตามฉันมา ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายคิดจะทำอะไร?”
ดวงตาของจิ่งเป่ยเฉินหรี่ลงทันที ฉีเซิ่งเทียนทำอะไรของเขากัน!
