“รบกวนนายหน่อยนะ ครั้งหน้าช่วยทำเป็นมืออาชีพทีจะได้ไหม? ฉีเซิ่งเทียนขับรถวิ่งไปมาอยู่ได้ ไม่สังเกตเห็นก็บ้าแล้ว!” เธอเหนื่อยมากวันนี้ คิดอยากจะนอนแล้วด้วย ไม่อยากคิดอะไรทั งนั้น และก็ไม่อยากทำอะไรทั้งสิ้น
“โหรวโหรว เขาแค่อยากจะไปปกป้องเธอเท่านั้น”
“จิ่งเป่ยเฉิน ถ้าหากเขาคิดจะปกป้องฉันละก็ ตอนที่ฉันจะโดนใครบางคนทำร้ายในห้างจนเกือบจะล้มลงกับพื้น ทำไมเขาถึงไม่ปรากฏตัวให้ฉันเห็น?” เขาส่งคนตามเธอไป แต่ไม่มีสักคำที่เ เป็นคำอธิบายเลยสักนิด
“ถังซั่วเองก็อยู่ที่นั่น เขาช่วยเธอไว้ ฉันรู้” แม้ว่าฉีเซิ่งเทียนจะไม่บอกกับเขา แต่เขาก็รู้ดี อีกอย่างภายในห้างก็มีการเฝ้าระวังอยู่ตลอด
“ดีมาก!” เธอพยักหน้าและมองมือเรียวยาวของเขาที่กำลังกำหมัดแน่นขึ้น ก่อนจะพูดต่อ “งั้นนายก็รู้สินะว่าฉันทำอะไรไปบ้าง ของที่ฉันซื้อมาให้นายอยู่ในรถ ลงไปเอามาเองเลย! !”
