ใต้กลุ่มเมฆสีดำทะมึน มหาสมุทรสีดำสนิทกำลังโถมคลั่ง มัจฉายักษ์กระโจนขึ้นเหนือผิวน้ำเป็นระยะ มัจฉาเหล่านี้ร่างกายถูกกัดกร่อนไปครึ่งหนึ่ง เห็นโครงกระดูกแหลมโผล่ออกมา พวกมันแต่งแต้มสีสันอันน่าสะพรึงให้แก่โลกอันมืดสลัวแห่งนี้แสงสีทองสายหนึ่งแผ่ขยายมาจากสุดปลายผิวมหาสมุทร เกิดเป็นเส้นทางขนาดใหญ่สีทองเส้นหนึ่งบนเส้นทางสีทองเส้นนั้นมีเงาร่างแล้วร่างเล่ากำลังเดินมาข้างหน้า ในหมู่เงาเหล่านั้นมีเจียงเจี่ยน หลินเฮ่าเทียน กับเฟิงอวี้ผู้ถูกยันต์เทพกำเนิดจักรวาลประทับร่างรวมอยู่ด้วย ทั้งสามคนเดินอยู่ห่างกันมากด้านหลังของเงานับไม่ถ้วนเหล่านั้นมีร่างอันใหญ่โตโอฬารร่างหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ นางก็คือจอมเทพปี้หลิ่วที่ถูกเจียงฉางเซิงเนรเทศไปก่อนหน้านี้นั่นเองแขนสี่ข้างของจอมเทพปี้หลิ่วถือแสงสีทองแห่งกฎไว้ข้างละเส้น แสงสีทองจากร่างของนางขับไล่ความมืดมิดบนผืนฟ้าและพสุธา นำมาซึ่งแสงสว่าง ประหนึ่งทวยเทพผู้สร้างโลกหลินเฮ่าเทียนหันกลับไปมองด้านหลังแวบหนึ่งแล้วกระซิบถามเจียงเจี่ยนว่า “เจ้าคิดว่าเทพผู้นี้ตั้งใจจะไปที่ใดกัน”เจียงเจี่ยนไม่หันหน้ากลับมา แต่ตอบเสียงเบาว่า“ไม่ต้องคิดหรอก เจ้ากับข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองอยู่ที่ใด
