ตอนที่ 415 เขามีขอบเขต
“อืมมมมม………”
ระเบียงกลางแจ้ง ด้านล่างก็มีผู้คนจำนวนมากที่เห็น เขา…..
ในที่สุดหัวของเธอก็รู้สึกมึนงงไปหมด และแล้วการจูบที่ยาวนานก็ได้สิ้นสุดลง
เธอหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง ก่อนที่จะเงยใบหน้าเล็ก ๆ มองไปที่เขา “นายพักสักเดี๋ยวสิ ฉันหายใจไม่ทันแล้ว ยังมีเด็กอีกนะ!”
“ไม่มีทาง” เขามีขอบเขตดีพอ
อันโหรวกลอกตามองบนไปที่เขา เรื่องพวกนี้ก็ไม่แปลกเท่าไร
“โทรศัพท์ฉันดัง นายปล่อยฉันก่อน!” หัวเล็ก ๆ ของเธอพยายามรั้งไม่ให้ถูกดึงเข้าไปหาเขาอีกครั้ง
จิ่งเป่ยเฉินโน้มตัวลงมา ก่อนจะอุ้มเธอและพาเดินเข้าไปที่ด้านใน หนำซ้ำยังโอบรัดเอวของเธอเอาไว้อีก ดูท่าเขาไม่มีทางที่จะเปลี่ยนท่าทีแน่ ๆ
ช่างเถอะ ไม่ต้องสนใจเขาแล้ว!
เห็นแก่สิ่งที่เขาทำและสิ่งที่เธอทำผิดกับเขาไป จะยอมให้เขาหน่อยก็ได้!
“หลินจือเซี๋ยว มีอะไรงั้นเหรอ?”
