เด็กที่เป็นบุตรบุญธรรมจะเป็นลูกนอกสมรสของฉีเซิ่งเทียนได้ยังไง?
“ไม่ได้ปิดบังพวกคุณหรอก เมื่อหลายปีก่อนมีนางแบบต่างชาติคนหนึ่งรูปร่างดี ลักษณะหน้าตาเหมือนเสี่ยวอวี๋มาก! ไม่ใช่มรดกของฉันจริง ๆ เหรอ?” ฉีเซิ่งเทียนย่อตัวลงตรงหน้าเสี่ยวอวี๋ “เสี่ยวอวี๋ เธอชอบลุงหรือเปล่า?”
“อืม ๆ” เสี่ยวอวี๋พยักหน้า
“งั้นลุงขอเส้นผมสักเส้นสองเส้นได้ไหม? คุณลุงจะไปตามหาพ่อแม่ที่แท้จริงของหนูให้” ฉีเซิ่งเทียนพูดอย่างอ่อนโยน
“ได้ค่ะ!” เสี่ยวอวี๋ยื่นมือมาและดึงเส้นผมของตัวเองมาให้ไว้ในมือของฉีเซิ่งเทียน
ฉีเซิ่งเทียนหยิบเส้นผมมาดู เด็กตัวน้อยลงมือได้อย่างโหดเหี้ยม
เขาหยิบถุงซิปล็อกใสออกมาใส่เส้นผมของเธอไว้ ก่อนจะลูบไปที่หัวของเธอ “เด็กดี ดูสิว่าอยากกินอะไร กินได้เลยนะคุณลุงเลี้ยง”
“ขอบคุณค่ะคุณลุง” เสี่ยวอวี๋เงยหน้ามองเขาและยิ้มออกมา
ฉีเซิ่งเทียนเดินไปที่เดิมและพบว่าด้านซ้ายและด้านขวาสองคนนั้นกลายเป็นโรงงานเครื่องปรับอากาศไปเสียแล้ว
ปกติพี่เฉินก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว แต่ว่าหลินจือเซี๋ยว………
เขานั่งลงข้างเธอและเอาแก้มแนบข้างหูของเธอ “เป็นอะไร? โกรธเหรอ?”
