“ไม่มีทาง? ฉันแค่กำลังคิดว่าผู้จัดการฉีน่าจะต้องตรวจสอบดี ๆ ไม่แน่ว่าอาจจะมีมรดกตกทอดอยู่ไม่น้อย” เขาเป็นเจ้าพ่อเพลย์บอย คาดว่าเด็กคงจะวิ่งทั่วเมือง A
เวลาเจอเด็กวิ่งไปมา ไม่ใช่ว่าความจริงแล้วนั้นเป็นลูกของฉีเซิ่งเทียนหรอกนะ?
“หลินจือเซี๋ยว ฉันก็เลือกผู้หญิงเหมือนกันนะ หยุดคิดเรื่องมั่วซั่วในหัวสมองของเธอเดี๋ยวนี้เลย” ฉีเซิ่งเทียนพยักหน้าพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เศร้าสร้อย รู้ว่าภายในใจของเธอนั้นกำลังคาดเดาอะไรมั่วซั่วอยู่
“ฉันไม่ได้คิดมั่วซั่วนะ” เธอคิดว่ามันอาจจะเป็นไปได้
“ฉีเซิ่งเทียน สุขสันต์วันเกิด งานเลี้ยงสนุกมาก ฉันขอตัวก่อนนะ” เธอยังคิดว่าจิ่งเป่ยเฉินจะต้องทำอะไร แต่ผลสุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไรเลย ปล่อยเธอไว้ที่นี่ก็ไม่มีประโยชน์
จิ่งเป่ยเฉินรีบลุกขึ้นทันทีและเดินตามเธอออกไปจากห้อง
“พี่เฉิน….” ถังซือเถียนลุกขึ้นมาอย่างตื่นเต้น ทำไมถึงได้ออกไปแบบนี้กัน?
อันหยาพั่นมองไปที่ถังซือเถียน ผู้หญิงคนนี้คือใครกัน?
หลังจากที่อันโหรวและจิ่งเป่ยเฉินออกไป เธอก็รีบเดินตามออกไปอย่างรวดเร็ว แต่ว่าย่างก้าวของบิ๊กบอสนั้นเดินปกป้องเธออย่างใจเย็น