หลังจากที่ขึ้นมาบนรถ อันโหรวก็พบว่าที่ที่พวกเขาจะไปนั้นไม่ใช่บ้าน เธอหันไปมองจิ่งเป่ยเฉิน “ไปไหน?”
“โรงพยาบาล”
เธอจับไปที่ท้องโดยไม่รู้ตัว “นายยังคิดจะให้ทำแท้งงั้นเหรอ?”
น้ำเสียงของเธอนั้นสงบลง รู้นานแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ ทำไมครั้งก่อนถึงไม่ให้ทำแท้งไป เธอไม่ได้ตอบโต้อะไร ทำตอนที่ยังไม่ทันได้เตรียมตัวน่าจะดีกว่านี้
ตอนนี้ทำให้เธอรู้ว่ายังมีลูกอยู่ในท้องกลับจะทำร้ายเอาลูกออกอีก
บรรยากาศภายในรถกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ภายในใจของอันโหรวนั้นเศร้าเสียใจอย่างมาก หรือว่าเธอไม่มีแม้แต่หนทางอะไรเลย?
ถ้าบอกเขาไปจะเป็นยังไง?
“ไม่ทำแท้งได้ไหม ฉันไม่อยากพรากเขาไปอีก” เมื่อก่อนไม่คิดอยากจะท้อง แต่ในเมื่อท้องแล้วเธอไม่มีทางทิ้งเขาได้ลงคอหรอก!
“นั่นไม่ใช่ลูกของฉัน นอกเสียจากเธอจะบอกว่านั่นคือลูกฉัน!” บิ๊กบอสพูดอย่างเย็นชาและขยับไปใกล้เธอ
“จะใช่ลูกของนายหรือไม่ นายตัดสินด้วยตัวเองไม่ได้หรือไง?”
“แล้วเธอล่ะ? เธอเชื่อฉันบ้างไหม?” เขาไม่ได้เป็นคนนอกใจ หรือว่ามันยังไม่ชัดเจนอีก?
หัวใจของเขามีเพียงเธอแค่คนเดียว ไม่นึกเลยว่าเธอจะเชื่อคำพูดคนแปลกหน้า แต่ไม่เชื่อคำพูดของเขา!
