“เสี่ยวอวี๋” อันหยาพั่นดึงเธอเข้ามากอด ใบหน้าของเธอนั้นดูเศร้าขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด “ไม่ใช่ว่าแม่ไม่รู้จัก แต่แค่…..”
“แม่ขา แม่อย่าร้องไห้นะ เสี่ยวอวี๋ไม่น่าออกมาหาแม่เลย” เสี่ยวอวี๋มองเห็นน้ำตาของเธอค่อย ๆ ไหลออกมา หัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอก็พลอยสั่นไหว ขึ้นมาทันที
“คุณอัน นี่เป็นลูกสาวของคุณจริง ๆ เหรอ?” ฉีเซิ่งเทียนมองดูด้วยความประหลาดใจ แทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น