อันโหรวจับมือของตัวเองที่อยู่บนตักอย่างเงียบ ๆ ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอตอนนี้ซีดเผือด แต่นี่ก็ถือว่าดีเหมือนกัน จะได้พูดให้ชัดเจนไปเลย ต่อห หน้าพวกเขาแบบนี้ หลังจากนี้จะได้ไม่มีใครมาคัดค้านเรื่องการหย่าของเธออีก
จิ่งเป่ยเฉิน นายนี่มันนอกใจก่อนจริง ๆ
“คุณอันยังดูเป็นสาวอยู่เลยนะ คิดไม่ถึงเลยว่าลูกจะโตขนาดนี้แล้ว คุณแต่งงานแล้วอย่างนั้นเหรอ?” แก้วไวน์ในมือของฉีเซิ่งเทียนสั่นโค้งไปมาตา ามมือของเขาที่ขยับ พร้อมกับสายตาของเขาที่กำลังหรี่เล็กลงพลางมองไปที่ตัวเธอ
อันหยาพั่นมองดูเสี่ยวอวี๋ที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังว่า “หนู หนูจำคนผิดหรือเปล่า? น้ายังไม่แต่งงานเลยนะ!”
“แม่ขา แม่ไม่อยากได้เสี่ยวอวี๋แล้วเหรอคะ?” เสี่ยวอวี๋เอียงศีรษะพลางทำหน้าตาน่าสงสารขึ้นมา
อันหยาพั่นรู้สึกได้ชัดเจนว่าตอนนี้ภายในห้องทุกคนต่างก็มองมาที่ตัวเธอ ถ้าหากเธอพูดว่าไม่รู้จริง ๆ มีหวังความประทับใจก็คงได้จางหายกันไป ปพอดี
