“พ่อจ๋ากำลังคุยกับพี่ชายค่ะ หน่วนหน่วนเข้ามาเยี่ยมแม่จ๋า” ตัวเล็ก ๆ ของเธอเข้ามาหาพลางซุกผ้าห่มข้างตัวเธออย่างสบายใจ มือเล็ก ๆ ลูบไปที่ตัวของเธอ “แม่จ๋ากับพ่อจ๋าดีกันแ แล้วใช่ไหมคะ?”
“เขาบอกเหรอ?” เขาหาหน่วนหน่วนกับหยางหยางเจอได้ยังไง?
สถานที่แห่งนั้นไม่ใช่ว่าเป็นความลับเหรอ?
ทันใดนั้นเธอก็นึกขึ้นได้ ครั้งนั้นที่โอวหยางลี่จับตัวเธอไป เครื่องบินที่บินต่ำกลางอากาศนั่น หรือว่าครั้งนี้จิ่งเป่ยเฉินเองก็ทำแบบเดียวกัน?
ถึงจะเป็นแบบนั้น แต่เขารู้ได้ยังไงว่าหยางหยางกับหน่วนหน่วนอยู่ที่นั่น!
“แม่จ๋า แม่อย่าโกรธพ่อจ๋าได้ไหมคะ? หน่วนหน่วนอยากใช้ชีวิตอยู่กับพ่อจ๋า แล้วก็พี่ชาย แล้วก็….” เธอพึมพำแล้วก็เอามือลูบไปที่ท้องน้อยของเธอ “น้องสาวคนเล็กด้วย!”
“อะไรคือน้องคนเล็ก?” อันโหรวจับไปที่ท้องน้อยของตัวเองอย่างประหลาดใจ ในท้องของเธอนั้นไม่มีเด็กอยู่แล้ว
จิ่งเป่ยเฉินบอกอะไรหน่วนหน่วนกันแน่?
โกหกเธอเพื่อให้เธออยู่ต่องั้นเหรอ?
หรือว่าเขารอให้เธอหายดีก่อนแล้วจะให้เธอตั้งท้องอีกครั้งงั้นเหรอ?
