“เดี๋ยวก่อนประธานฉี คุณยังไม่ได้บอกเลยนะ! คุณยอมเจรจากับโอวหยางกรุ๊ปหรือเปล่า?” เขาเชื่อมั่นถ้าหากฉีหย่วนหยางไปละก็ จะต้องถูกโน้มน้าวอย่างแน่นอน คำร้องขอของเขานั้นต่ำ ำมากจริง ๆ
“แต่ว่า……ถ้าหากนายยอมตบหน้าตัวเองจนกว่าอันโหรวพอใจ ฉันจะลองพิจารณาดู” เขาเลิกคิ้วขึ้นและหยิบแก้วไวน์ที่บริกรนำมาเสิร์ฟมาถือไว้ ก่อนจะจิบไวน์เล็กน้อย
ตบหน้าตัวเอง?
โอวหยางลี่สงสัยเล็กน้อย คิดว่าเขาฟังผิดไป แต่ว่าเมื่อเห็นท่าทางของเขาที่ดูเหมือนไม่ได้พูดล้อเล่น เขาดูจริงจังมาก
ชายร่างใหญ่ผู้มีหน้ามีตาจะตบหน้าตัวเองต่อหน้าคนมากมายแบบนี้ได้ยังไง!
ศักดิ์ศรีของประธานโอวหยางลี่ยังต้องมีอยู่ไหม!
แต่ว่าโอวหยางกรุ๊ปนั้นถึงขั้นวิกฤติแล้วจริง ๆ วันนี้เขามาตั้งแต่เช้า ถามคนมากมายกลับไม่มีใครยอมร่วมมือกับเขา เขารู้ว่าเป็นสิ่งที่จิ่งเป่ยเฉินต้องการ การที่เขาออกมาและ ะให้ความหวังกับเขา แล้วก็ทำให้เขาผิดหวังอีกครั้ง
