ตะลึงเจียงฉางเซิงกับบรรพจารย์ยุทธ์นิพพานสนทนากันเนิ่นนานนัก สุดท้ายบรรพจารย์ยุทธ์นิพพานก็บอกว่าเขาต้องไตร่ตรองดูก่อน ฝ่ายเจียงฉางเซิงก็ไม่รีบร้อน เขาดึงดวงจิตกลับมาแล้วสอดส่องสายตาไปมองโลกสวรรค์โลกคุนหลุนภายใต้การปกครองของแดนสวรรค์ได้ก้าวออกมาพ้นเงาทะมึนของเมื่อสิบปีก่อนแล้ว แม้จำนวนปุถุชนจะน้อยลงจนนับไม่ถ้วน แต่สิ่งมีชีวิตที่เหลือรอดมาต่างขยายเผ่าพันธุ์ต่อได้ เพียงแต่ว่าโลกแลดูเงียบเหงากว่าในอดีตอย่างเห็นได้ชัดก็เท่านั้นฝั่งโลกสวรรค์ไม่มีผู้ปกครองที่กินรวบอำนาจเบ็ดเสร็จการพังทลายของพลังโชคชะตาแห่งวิถียุทธ์จึงกลับเป็นการทำให้การต่อสู้ระหว่างขุมอำนาจแต่ละแห่งรุนแรงมากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ฝึกบำเพ็ญจากมหามรรคาสายอื่นพวกเขาคลุ้มคลั่งไปแล้ว พวกเขาเริ่มเปิดฉากล้างแค้นเผ่าตระกูลของวิถียุทธ์ช่วงเวลาสิบปีที่ผ่านมาทำให้มหามรรคาแต่ละสายยืนยันเรื่องหนึ่งได้แน่นอนแล้ว นั่นก็คือโลกเทพยุทธ์หนีไปแล้วจริงๆ พวกเขาทอดทิ้งวิถียุทธ์แล้วมหามรรคาแต่ละสายเคยถูกวิถียุทธ์กดขี่ข่มเหงมาเนิ่นนานถึงเพียงนั้น ไหนเลยจะยอมเลิกราโดยดี ยุคแห่งหมื่นวิถีที่กล่าวขานกันนั่น เกิดขึ้นได้เพราะพวกเขาต้องอยู่ใต้ชายคาผู้อื่น จึงจำใจต้องยอ
