สวรรค์ระหว่างที่ตื่นตระหนกร้อนรน สัญชาตญาณของเทวะปฐมนภาสั่งให้เขาลงมือกับโลกคุนหลุนซ้ำอีกครั้ง แต่ชั่วขณะก่อนที่เขาจะลงมือนั่นเอง เขาก็หยุดความคิดนั้นไว้ได้อย่างทันท่วงทีมิได้!การโจมตีเมื่อครู่ของมรรคาจารย์ทำลายพลังแห่งโชคชะตาของวิถียุทธ์ส่วนนั้นจนดับสูญไปแล้ว หากโจมตีต่อไปแล้วยังสังหารมรรคาจารย์มิได้ นั่นมิเท่ากับว่าฆ่าตัวตายหรอกหรือเทวะปฐมนภาฝืนข่มความหวาดกลัวและความหวาดวิตกในหัวใจ ดวงตาของเขาฉายแววเหี้ยมเกรียม“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็จงเผชิญกับความโกลาหลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเสียเถิด!”เทวะปฐมนภายกสองแขนขึ้น เขาคำรามอย่างเกรี้ยวกราด พลังแห่งโชคชะตาที่กำลังซัดถาโถมฉับพลันก็ระเบิดตัวเอง ทะเลดาราอันกว้างใหญ่ไพศาลระเบิดแตกฉานซ่านเซ็นตามไปด้วย แรงระเบิดพัดไปทุกทิศทุกทางแรงปะทะอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อนสายนี้เขย่าห้วงมิติจำนวนนับไม่ถ้วน มันพุ่งทะลุทะลวงจนมาถึงห้วงอนันต์สุญญตาเมื่อแรงปะทะสายนี้มาเยือน สรรพชีวิตในห้วงอนันต์สุญญตาต่างรู้สึกประหนึ่งวันสิ้นโลกมาเยือนแล้ว แทบจะในพริบตาเดียว ดวงวิญญาณของปุถุชนทั้งหลายก็ถูกผลักออกจากร่างกายพลังโชคชะตาแตกซ่าน วิญญาณหลุดลอยจากกายา!แรงปะทะสายนี้จุดชนวนใ