ถ้าหากชนตัวเขาละก็ เธอคงเอามือไปจับแก้วไวน์และสาดไปที่ใบหน้าของเขาแน่ ๆ
“โหรวโหรว คืนนี้เธอสวยจริง ๆ” โอวหยางลี่ก้มมองดูตัวเธอ สายตาของเขาตอนนี้เต็มไปด้วยตัวเธอ
ผมสีดำที่ยาวประบ่า ไม่มีเครื่องสำอางใด ๆ บนใบหน้าเล็ก ๆ มองดูแล้วสวยงามและมีเสน่ห์มาก โดยเฉพาะดวงตาสีดำที่คล้ายกับเม็ดองุ่นที่ใหญ่โต เมื่อสะท้อนเป็นใบหน้าของเขาก็บ่ งบอกว่าไม่ได้มีความสุข มันมีแต่ความเกลียดและความโกรธเสียมากกว่า
โหรวโหรวไม่ใช่ของเขาอีกต่อไปแล้ว!
ไม่ใช่อีกต่อไป!
“ฉันสวยอยู่แล้ว ประธานโอวหยางตาคุณบอดแล้วหรือไง? ตอนนี้ถึงได้เพิ่งรู้” เธอยิ้มพลางหัวเราะอย่างเย็นชา ก่อนจะคิดทิ้งห่างจากตัวเขาไป
“โหรวโหรว อย่าโกรธไปสิ ตอนนี้เธออยู่คนเดียวแล้วไม่ใช่เหรอ? มากับฉันเถอะ!” วันนี้เดิมทีตัวเขาคิดจะมาคุยเรื่องธุรกิจเพราะมีคนมากมายอยู่ที่นี่ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะได้เงินล ลงทุนเล็กน้อยก็ได้
แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่ามาที่นี่แล้วจะได้เจอตัวเธอ ซึ่งเป็นเรื่องที่วิเศษเสียจริง ๆ
