บ้านพักวิลล่าอยู่ในความสงบทั้ง ๆ ที่ภายในบ้านนั้นมีคนมากมาย ทั้งหมอ คนรับใช้ และบอดี้การ์ด แต่ว่ากลับไม่มีใครพูดคุยกับเธอเลยสักคน
ตอนนี้หยางหยางกับหน่วนหน่วนน่าจะมีฉีหย่วนหยางดูแลอยู่ เธอจึงไม่ต้องกังวล
เรื่องเดียวที่เธอกังวลคือตัวเธอเอง เธอจะทำยังไงให้จิ่งเป่ยเฉินนั้นเซ็นเอกสารใบหย่า!
เธอนั่งลงบนโซฟาในห้องรับแขกและคิดอยู่ตลอดว่าเมื่อคืนไม่ได้หลับนอนเพราะมัวแต่วัดไข้ให้เขาอยู่ตลอด
เธอพิงหลังไปที่เบาะโซฟาก่อนจะผล็อยหลับไป
เมื่อคนรับใช้เห็นเธอนอนอยู่บนโซฟา ด้วยแรงของพวกเขาเองคงไม่สามารถอุ้มเธอได้ ยิ่งบอดี้การ์ดนั้นไม่สามารถแตะต้องตัวเธอได้แน่นอน
ไม่อย่างนั้นต้องโทรศัพท์หาจิ่งเป่ยเฉิน
ไม่นานรถคันสีดำก็กลับมาที่บ้านพักวิลล่า
จิ่งเป่ยเฉินนั้นเหมือนกับลมพัดที่หนาวเย็น เขาเดินเข้ามาอย่างเงียบ ๆ สายตาที่มืดสนิทมองไปที่ตัวของเธอที่นอนหลับตาเงียบ ๆ อยู่บนโซฟา
หัวใจของเขารู้สึกเต้นแรงทั้ง ๆ ที่เห็นแค่เธอเท่านั้น
เขาค่อย ๆ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างระมัดระวัง กลัวว่าจะทำให้เธอตื่น
