“พวกเขาไม่ได้เป็นอะไร” ถ้าหากเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ โหรวโหรวต้องตื่นตระหนกมากกว่านี้ คงไม่พูดถึงเรื่องอื่น ๆ แน่นอน แค่อ้าปากก็มีแต่หน่วนหน่วนกับหยางหยาง
ในเมื่อเธอไม่ได้เอ่ยถึง นั่นก็พิสูจน์แล้วว่าเธอรู้ดีอยู่แก่ใจ ไม่อย่างนั้นต้องถามหาและเป็นห่วงหยางหยางกับหน่วนหน่วนแล้ว แต่เพราะเธอรู้อยู่แล้ว
“ช่างเถอะ ถือว่าไม่ได้ถาม” เขาค่อย ๆ เดินออกไปจากห้อง เห็นบิ๊กบอสเป็นแบบนั้น คาดว่าระหว่างพวกเขาทั้งสองจะต้องมีปัญหากันแน่นอน
เข้าใจผิดแล้วยังไม่เคลียร์กันอีกเหรอ?
นี่เกิดเรื่องเข้าใจผิดอะไรกัน ทั้งคู่เจอหน้ากันก็ไม่คุยกันให้ชัดเจน
ทันทีที่ฉีเซิ่งเทียนเดินออกมาก็เห็นหลินจือเซี๋ยวถือแฟ้มเอกสารเตรียมจะเข้าไปข้างใน
เขาดึงคอเสื้อเธอออกมา!
“ผู้จัดการฉีปล่อยฉันนะ!” จะให้เธอเดินดี ๆ ไม่ได้เหรอ?
“เธออยากไปยิงปืนไหม?” เขามองอย่างเย็นชา จำเป็นต้องถามหลินจือเซี๋ยวดี ๆ ว่าหัวใจของผู้หญิงนั้นคิดอะไรอยู่
หากพูดอะไรที่ไม่ชัดเจนไปคงไม่ดีแน่ เก็บเอาไว้ในใจไม่อึดอัดหรือไง?
