จิ่งเป่ยเฉินหรี่ตามองไปที่ใบหน้าของเธออย่างจริงจัง เขากระวนกระวายใจและก็ลุกขึ้นมานั่งบนเตียงอย่างกะทันหัน ทั้งที่ยังคงเวียนศีรษะอยู่เล็กน้อย
“โหรวโหรว โกหกฉันสนุกไหม?” เธอโกหกเขาตั้งแต่เมื่อไหร่?
“จิ่งเป่ยเฉิน นายทำลูกของฉันหายไป! แถมยังมาพรากลูกในท้องของฉันอีก ระหว่างเราสองคนจบสิ้นแล้ว! หย่าซะ!” เธอบอกแล้วว่าการทำแท้งอันตรายต่อร่างกาย แต่เขาก็ยังส่งเธอเข้า าไปห้องผ่าตัดโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
ถ้าหากว่ารักเธอก็ควรที่จะคิดถึงเรื่องสุขภาพร่างกายกันหน่อยหรือเปล่า?
เขาโอบเธอไว้ในอ้อมกอด รู้สึกถึงความอบอุ่นในอ้อมกอดของเขา “อันโหรว ตั้งแต่เธอแต่งงานกับฉัน เธอเป็นคนตัดสินใจเริ่มต้นและสิ้นสุดการแต่งงานครั้งนี้”
เขาพูดแล้ว!
“จิ่งเป่ยเฉิน ไม่มีใครเขาชอบความเด็ดขาดของนายแบบนี้หรอกนะ!” เธอเพียงแค่อยากหนีไป ตอนนี้เขาไม่เป็นอะไรแล้ว แต่เธอกลับเจ็บไปทั้งตัว
โชคดีที่เธอไม่ได้บอกหยางหยางกับหน่วนหน่วน พวกเขาทั้งสองจะได้เป็นพี่ชายพี่สาวแล้วแท้ ๆ
ไม่อย่างนั้นคงจะทำให้พวกเขาต้องผิดหวัง!
“ฉันไม่ได้ต้องการให้คนอื่นมาชอบ ขอเพียงแค่เธอชอบก็พอ” ราวกับว่าในสายตาของเขานั้นไม่สนใจผู้หญิงคนอื่น ๆ ว่าจะเป็นใคร
