ตอนที่ 392 หุ่นเชิด
เธอถูกเขาทำเหมือนกับหุ่นเชิดที่ควบคุมเธอทุกอย่าง ตอนนี้ตัวเธอนั้นสวมชุดคนไข้ ถูกวางไว้บนเตียงผ่าตัดที่เย็นเฉียบ
“จิ่งเป่ยเฉิน แล้วนายจะเสียใจทีหลัง!” เธอหลับตาลงและเอ่ยปากพูดขึ้น
ภายในห้องผ่าตัดนั้นเงียบมาก มีเพียงแค่เสียงลมหายใจของพวกเขาสองคนที่ดังขึ้นมาเท่านั้น ส่วนคนอื่น ๆ ล้วนรออยู่ที่ด้านนอก
จิ่งเป่ยเฉินยืนอยู่ข้างตัวเธอ เขาก้มลงมองไปที่ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอที่ถูกแสงส่องทำให้ดูสว่างมากขึ้น ขนตาที่ยาวเมื่อปิดลงก็ยิ่งเห็นได้ชัด ก่อนจะไม่เห็นร่องรอยการขยับใด ๆ ราวกับว่าตอนนี้ตัวเธอเหมือนเป็นศพไปแล้ว
โหรวโหรวของเขายังมีชีวิตอยู่
ทันใดนั้นเขาก็เอื้อมมือออกไปจับมือที่ขาว ๆ ของเธอ มือของโหรวโหรวยังคงนุ่มและอุ่น “โหรวโหรว อย่ากลัวนะ ฉันจะอยู่ข้าง ๆ เธอที่นี่เอง”
การพาเธอไปทำแท้ง ต้องขอบคุณความรู้สึกที่ล้ำลึกของเขาจริง ๆ น่าเสียดายที่เธอไม่ต้องการ ไม่ต้องการมันเลยสักนิดเดียว
“นายออกไปได้แล้ว! ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย!” มือของเธอพยายามปัดออก แต่ก็ไม่สามารถปัดออกไปได้ง่าย ๆ
ตอนนี้มือของเขาเริ่มอุ่นมากขึ้นเรื่อย ๆ มันดูผิดปกติเล็กน้อย
