ไม่ว่าจะพูดอะไร ไม่ว่าจะทำอะไร เธอกลับคิดจะทิ้งเขาและหายออกไปจากโลกของเขา ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวตามลำพัง
“เทียบกับนายแล้ว ยังไม่เท่ากันหรอก” เขาไม่ได้ตอบกลับอะไร เขาหลอกลวงเธอให้มาอยู่ที่แบบนี้ ทำให้เธอคิดว่าเธอจะเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก
ความจริงแล้วมันเป็นยังไงกันแน่?
เธอมีชีวิตอยู่กับเขาด้วยคำโกหกหลอกลวง คำโกหกของเขานี่มันช่างสวยงามและสมบูรณ์แบบไร้ที่ติเสียจริง ๆ
ถ้าหากไม่ใช่เพราะเสี่ยวอวี๋เดินเข้ามาในห้องของเธอ ถ้าหากไม่ใช่ว่าเธอรู้ว่าเขามีอันหยาพั่นอยู่ด้วย ตอนนี้เธอก็คงถูกหลอกลวงอยู่ใช่ไหม
“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ลุกขึ้นไปหาอะไรกินเถอะ” เขาไม่อยากจะเถียงกับเธอด้วยคำพูดที่ไร้สาระ ตอนนี้ตัวของเธอนั้นสำคัญที่สุด
“ไม่กิน!!”
“ถ้าไม่กินด้วยตัวเอง ฉันจะป้อนให้เธอ ฉันยินดีที่จะป้อนเธอด้วยการใช้…..ปาก” ใบหน้าของเขาค่อย ๆ ยื่นเข้ามาใกล้ใบหน้าเธอ ถึงแม้เธอจะไม่ลืมตามามองก็ตาม
ดวงตาของเธอนั้นยังคงปิดสนิทไม่มองอะไรทั้งสิ้น
เธอค่อย ๆ ดึงมือที่เขาจับออกไป เดิมทีมือของเธอนั้นเย็นเฉียบ แต่เมื่อถูกเขาจับอยู่แบบนั้น ตอนนี้เธอจึงเริ่มรู้สึกว่ามือของตัวเองค่อย ๆ ร้อนมากขึ้น
