ตอนที่ 390 กล้องวงจรปิด
ที่นี่มีกล้องวงจรปิดอยู่เยอะมาก เขาจินตนาการถึงฉากนี้นับครั้งไม่ถ้วนที่เธอเข้ามาที่นี่ แต่กลับไม่คิดเลยว่าเธอจะเข้ามาโดยตรงแบบนี้ เขาจ้องมองไปที่ใบหน้าเล็ก ๆ ที่สวยงามตรงหน้า
ก่อนหน้านั้นเขาเกือบจะแปะหน้าไปที่จอคอมพิวเตอร์ เพียงแค่ต้องการดูอย่างชัดเจน
“ฉันอยากหนีไปจากนาย! ยิ่งไกลเท่าไหร่ยิ่งดี ทั้งชีวิตนี้ไม่ขอเจอนายอีก ฉันหวังว่าความผิดพลาดในคืนนั้นเมื่อหกปีที่แล้วจะไม่เกิดขึ้นอีก!” เธออ่อนแอ ไม่สามารถหนีไปจากอ้อมแขนของเขาได้ ทำได้เพียงร้องตะโกน
“แต่คืนนั้นเธอเป็นคนเริ่มก่อนเอง! เธอมีสิทธิ์อะไรมาพูดแบบนี้! อันโหรวเธอเห็นฉันเป็นอะไร?” จิ่งเป่ยเฉินก้มลงมองเธอ
ไม่มีคำใดเลยที่เขาอยากได้ยิน
เธอปรากฏตัวต่อหน้าเขาเป็นครั้งแรกในเดือนนี้ หรือว่าเธอไม่คิดถึงเขาแล้ว?
แต่ว่าเขานั้นคิดถึงเธอมาก คิดถึงจนแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ถ้าหากว่าเธอไม่ปรากฏตัว เขาอาจจะบ้าไปแล้วก็ได้
“ฉันไม่สนใจนายเลยสักนิด ในเมื่อนายหลอกฉัน มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ฉันจะไปอยู่ตรงนั้น ฉันต้องหนีออกมา นายปล่อยฉันนะ!” เธอยกขาขึ้นมาเหยียบไปที่เท้าของเขาอย่างแรง