หยางหยางกับหน่วนหน่วนตอนนี้อยู่ข้าง ๆ ตัวเธอ ไม่รู้ว่าจิ่งเป่ยเฉินจะมีสภาพเป็นยังไง แต่เขาก็คงไม่ได้มาสนใจ เรื่องพวกนี้มากเท่าไรนัก
เธอค่อย ๆ เอื้อมมือไปแตะที่หน้าท้องน้อย ๆ ของตัวเอง ดูคล้ายกับว่าตอนนี้ไม่รู้สึกถึงชีวิตน้อย ๆ ที่อยู่ในท้อง งของเธอเลย
หยางหยางกับหน่วนหน่วนกำลังเล่นอยู่ไม่ไกลเท่าไรนัก เธอยืนอยู่ตรงนี้พลางมองดูพวกเขา ก่อนจะได้ยินเสียงฝีเท้าท ที่ด้านหลังของเธอ พร้อมกับกลิ่นของแอลกอฮอล์จาง ๆ ที่ลอยมา
“ฉันคิดจะไปที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจสุขภาพหน่อย” เธอรู้สึกว่ามันน่าจะเสี่ยงอันตรายน่าดู แต่นี่ก็ผ่านมาได้เดือน กว่า ๆ แล้ว ถ้าไม่ตรวจละก็ เธอคงไม่สบายใจแน่ ๆ
จำเป็นต้องรีบตรวจให้เร็วที่สุด
“ถ้าเป็นแบบนั้นอาจจะถูกจิ่งเป่ยเฉินรู้เข้าก็ได้” ฉีหย่วนหยางไม่ได้ส่งแก้วไวน์ให้เธออีก
แต่ชีวิตน้อย ๆ นี้มีความสำคัญมากกว่าจะถูกจิ่งเป่ยเฉินล่วงรู้เข้าเสียอีก
“เขายังคงตามหาหยางหยางกับหน่วนหน่วนอยู่ ตอนนี้เริ่มเข้มงวดมากขึ้นด้วย อีกไม่กี่วันคงไม่ได้ตรวจสอบเข้มเท่าไร รแล้ว ไว้ตอนนั้นค่อยไปละกัน” การที่ไม่สามารถพาหยางหยางและหน่วนหน่วนออกจากข้าง ๆ ตัวเขาได้ เธอก็ได้แต่ปิดป ประตูทำแบบนี้เท่านั้น
