ในคืนนั้นอันโหรวนอนกับพวกเขาอีกครั้ง มันเลยเป็นวันที่ทำให้ตัวเธอนั้นรู้สึกสบายใจ สิ่งที่เธอต้องการก็คือ อชีวิตที่สงบสุขและใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้เต็มที่ แทนที่จะกลายเป็นนกน้อยในกรงทองของจิ่งเป่ยเฉิน
จะว่าไปแล้วบางทีจิ่งเป่ยเฉินอาจจะเป็นผู้ชายที่เอาใจใส่ผู้หญิง ไม่เพียงแค่อันหยาพั่น แต่ยังรวมถึงผู้หญิงคนอื่ น ๆ ของเขาด้วย ไม่แน่ว่าบางทีเขาอาจจะมีเด็ก ๆ วิ่งเล่นอยู่รอบตัวแล้วก็ได้
ในวันรุ่งขึ้นอันโหรวบอกว่าจะไปซื้อของให้หยางหยางกับหน่วนหน่วน บอกให้พวกเขาอยู่ที่นี่และเชื่อฟังคำพูดของล ลุงฉี ก่อนที่จะขับรถออกไป นับตั้งแต่ที่เธออยู่ที่นี่ก็เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้ว
ว่ากันว่าตอนนี้จิ่งเป่ยเฉินอยู่ที่บ้านตระกูลอัน โดยมีคนของจิ่งเป่ยเฉินคอยเฝ้าดูแลอยู่ แต่พวกเขาลืมไปหนึ่งอ อย่างว่าที่บ้านตระกูลอันมีคนที่อาศัยอยู่นอกจากจิ่งเป่ยเฉิน
นั่นก็คืออันหยาพั่น
อันโหรวขับรถมาตลอดทางก็คิดว่าเธอควรจะไปที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายก่อน แต่ในใจของเธอนั้นก็คิดอยากจะเจอ แม่มากกว่า
ถึงแม้รู้ว่าอาจจะต้องเจอกับจิ่งเป่ยเฉินในที่แห่งนั้นก็ตาม!
