เมื่อเดินออกมาสองสามก้าวก็หันกลับไปมองใบหน้าที่มืดมนและบูดบึ้งของฉีเซิ่งเทียน เธอรู้สึกสับสนเล็กน้อย ปกติแ แล้วฉีเซิ่งเทียนเป็นชายรูปร่างสูง หล่อเหล่า ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาดูโกรธแบบนี้
ฉีเซิ่งเทียนที่สวมแว่นตากับฉีเซิ่งเทียนที่ไม่ได้สวมแว่นตาเป็นสองคนหรือเปล่า?
ตอนนี้เธอต้องไปชั้นบนเพื่อหยิบแว่นตามาให้เขาใส่ไหม?
“ผู้จัดการฉี คุณเปลี่ยน…….” เธอที่ยังไม่ทันพูดจบก็เห็นฉีเซิ่งเทียนเดินออกมา
เธอสงบปากสงบคำทันที ด้านข้างบริษัทจิ่งมีโรงแรมอยู่ไม่ไกล เพราะงั้นหลินจือเซี๋ยวเลยไม่ได้ขับรถ ขับรถไปก็ไม่รู ว่าจะขับพาเขาไปที่ไหน เพราะงั้นไม่ขับไปจะดีกว่า
เธอเดินนำไปด้านหน้า โดยมีฉีเซิ่งเทียนเดินตามมาด้านหลัง เวลานี้เดินไปเปิดห้องจะดูแปลก ๆ ไปหน่อยไหมนะ?
จู่ ๆ เธอก็ค่อย ๆ ก้าวช้าลงจนฉีเซิ่งเทียนเดินมาด้านข้างตัวเธอ เธอหันไปมองเขาและพูดขึ้นมาช้า ๆ ว่า “ผู้จัดก การฉีคะ ฉันลืมเอากระเป๋ามา”
“แล้วยังไง?”
“ฉันไม่มีเงินติดตัวมาเลย ใช้เงินของคุณไปเปิดห้องก็แล้วกัน”
“แค่เงินค่าเปิดห้อง เซี๋ยวเซี๋ยว ฉันเลี้ยงเธออยู่แล้ว!”
เธอไม่ยอมนอนด้วยหรอก!
