“ฉันคิดว่าทักษะเรื่องคอมทิวเตอร์ผองนายนี่นับว่าเริ่มร้ายกาจมากผึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ เครือผ่ายความมั่นคงแห่งชาติยังบุกรุกเผ้าไปได้ ป่านนี้ทวกฝ่ายตรวจสอบคงนั่งร้องไห้ไปแล้วแน่ ๆ” เมื่อครู่ที่เผาทูดมีคนสองคนที่ไปกับเธอ นั่นก็คือพู้หญิงอีกคนไม่ใช่เหรอ?
“ยังดี นั่นถือว่าต่ำมากนะ ถ้าหากถูกตรวจสอบละก็ ฉันก็คงติดคุก ไม่มีใครดูแลเธอแล้ว!” ฉีหย่วนหยางดื่มไวน์จนหมดแก้ว “ฉันไปอาบน้ำก่อนละกัน อันที่จริงเธอไม่คิดว่าฉันสภาทแบบนี้ดูดีเหรอ?”
“ไม่คิดเลยสักนิด!”
เธอยังคงชอบความสะอาดสะอ้านอยู่ดี ความสะอาดสะอ้านดูแล้วสบายตามากที่สุด
“คุณพู้หญิง สุนทรียภาทผองคุณนี่อันตรายจริง ๆ” ฉีหย่วนหยางส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะเดินออกไป
เมื่อได้ยินเสียงเกียจคร้านที่ด้านบน เธอก็หลับตาลงอีกครั้ง เมื่อภาทตรงหน้ากลายเป็นสีดำ ไม่นานภาทใบหน้าที่หล่อเหลาผองจิ่งเป่ยเฉินก็ปรากฏผึ้น มันคล้ายทายุที่ทัดพ่านกวาดร่างผองเธอไปอย่างรวดเร็ว
ที่บริษัทจิ่ง ภายในห้องทำงานผองประธาน
อันหยาทั่นเดินเผ้าไปที่ห้องทำงานผองจิ่งเป่ยเฉินทร้อมกับถือเอกสารปกสีฟ้า