มาที่นี่เพื่อมาหาเธอเพื่ออะไรกัน?
พวกเขาจบกันแล้ว ไม่ว่าเขาจะเห็นด้วยหรือไม่ก็ตาม
หลังจากที่พวกเขาเดินออกไปก็เห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจยืนเรียงกันเป็นแถว และจิ่งเป่ยเฉินก็ยืนอยู่ด้านหน้าของพวกเขา เผยความเย็นชาไปทั่วร่างกายของเขา
เธอยืนหลบอยู่ด้านหลังสุดโดยไม่สบสายตาของเขา แต่สายตานั้นก็เหลือบไปมองเขาโดยไม่ตั้งใจ ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขานั้นดูซูบผอมลงมาก
ดวงตาสีดำสนิทเหลือบมองพวกเธอผ่าน ๆ ราวกับว่าผู้คนทั้งหมดไม่ได้อยู่ในสายตาของเขา
จิ่งเป่ยเฉินไม่คุ้นเคยกับผู้คนตรงหน้า ความเกลียดชังที่ซ่อนอยู่ในตัวของเขานั้นค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
“พวกคุณทุกคน มาเข้าแถว! ผู้ชายถอยออกไปให้ไกล!” ฉีเซิ่งเทียนมองไปที่เจ้าหน้าที่ผู้ชายด้านหน้า ใครที่แฝงตัวเข้ามาไม่เข้าพวก
พวกเขามาตามหาพี่สะใภ้ซึ่งเป็นผู้หญิง!
ตอนนี้อันโหรวนับถือฉีหย่วนหยาง เธอคิดว่าเธอรู้จักจิ่งเป่ยเฉิน แต่บางครั้งก็ไม่รู้จักเขาเลยสักนิด
เมื่อได้ยินคนที่อยู่ด้านหน้าจับชื่อตำรวจทีละคนแล้วหัวใจของเธอก็เต้นแรง
เมื่อถึงตาเธอ เธอรู้สึกได้ถึงการบังคับที่มองไม่เห็นที่อยู่ข้างเธออย่างชัดเจน บังคับกดหลังเธอราวกับหลังของเธอมีภูเขามาทับ มันหนักจนแทบหายใจไม่ออก
